Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Δύο εμβληματικές αποκρατικοποιήσεις
Από το Business Energy Mag
Παρασκευή, 26/06/2020

Δύο εμβληματικές αποκρατικοποιήσεις στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας επιδιώκει να προωθήσει η κυβέρνηση το 2020. Πρόκειται για τη διάθεση μεριδίων στον ΑΔΜΗΕ, τον Διαχειριστή του Δικτύου Μεταφοράς Ηλεκτρισμού αλλά και του ΔΕΔΔΗΕ, του Διαχειριστή του Δικτύου Διανομής Ηλεκτρισμού, που, σύμφωνα με δήλωση του υφυπουργού Ενέργειας Γεράσιμου Θωμά θα επιδιωχθεί να τρέξουν παράλληλα – τουλάχιστον να δρομολογηθούν- το πρώτο εξάμηνο του 2020.

Ο στόχος δεν είναι απλός:  Ο ΑΔΜΗΕ, στον οποίο το δημόσιο, άμεσα και έμμεσα, ελέγχει  το 51%, υπάρχει ήδη στρατηγικός εταίρος, η κινεζική State Grid με μερίδιο 24%, πράγμα που δυσκολεύει την πώληση πακέτου σε τρίτο παίκτη χωρίς τη συναίνεση των Κινέζων.

Παράλληλα,  ο ΔΕΔΔΗΕ,  100% θυγατρική της ΔΕΗ σήμερα, μπορεί να διαχειρίζεται τα δίκτυα διανομής (Μέση και Χαμηλή Τάση) αλλά τα δίκτυα δεν του ανήκουν, καθώς παραμένουν στην ιδιοκτησία της ΔΕΗ. Πρόσφατα, η Goldman Sacks κα η Eurobank επιλέγησαν για  το έργο του συμβούλου στο όλο πρότζεκτ, το οποίο θα ξεκινήσει από τον ιδιοκτησιακό διαχωρισμό των περιουσιακών στοιχείων μεταξύ μητρικής και θυγατρικής, μία όχι και τόσο απλή υπόθεση: Για αρκετά από τα πάγια, οι γνωρίζοντες εκτιμούν ότι θα εκδηλωθούν πολλές διεκδικήσεις και ενστάσεις εκατέρωθεν και αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που ο υπουργός Περιβάλλοντος – Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης έχει θέσει ως χρονικό ορόσημο το τέλος του 2020 για την έναρξη του διαγωνισμού πώλησης μειοψηφικού μεριδίου, όπως τουλάχιστον έχει δηλώσει..

Το άλλο μεγάλο ερώτημα είναι το μοντέλο της ιδιωτικοποίησης, καθώς ήδη έχουν πέσει στο τραπέζι τόσο η πρόταση για τη διάθεση ενός μειοψηφικού μεριδίου στον ενιαίο ΔΕΔΔΗΕ, όοο και το «σπάσιμο» του Διαχειριστή στα δύο ( ή και σε περισσότερες μονάδες ) ανά γεωγραφική περιοχή και την πώληση μεριδίων σε κάθε μία από τις διαφορετικές επιχειρηματικές οντότητες. Πρόκειται για μοντέλα ιδιωτικοποίησης διαχειριστών δικτύων διανομής που έχουν δοκιμαστεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όχι πάντα με επιτυχία, καθώς υπήρξαν περιπτώσεις που το δίκτυο επέστρεψε στον αρχικό ιδιοκτήτη ή  τελικώς κατέληξε σε τοπικές αυτοδιοικητικές αρχές.  

Δίκτυα διανομής

Aξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι ειδικά για τα δίκτυα διανομής ηλεκτρισμού και αερίου, η αρχική ευφορία που συνόδευσε το πρώτο κύμα ιδιωτικοποιήσεων στην  ΕΕ τη δεκαετία του 1990 κατέληξε σε μία τάση επανεθνικοποίησης των δικτύων. Κλασσική είναι η περίπτωση της Γερμανίας όπου σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου  Wuppertal, μεταξύ του 2005 και του 2016 δημιουργήθηκαν 139 νέες δημοτικές/περιφερειακές εταιρίες στις οποίες πέρασαν τελικώς τα δίκτυα, που είχαν ιδιωτικοποιηθεί. Πολλές φορές για την «επιστροφή» αυτή χρησιμοποιήθηκε ως μέσον η λήξη των συμβάσεων που είχαν συναφθεί με τους ιδιώτες διαχειριστές όταν ανέλαβαν τα διάφορα τοπικά δίκτυα.  Μεταξύ του 2007 και του 2015 στη Γερμανία, ένα σύνολο 234 τοπικών  αυτοδιοικητικών οργανισμών απέσυρε τις παραχωρήσεις διαχείρισης δικτύων ηλεκτρισμού και αερίου από ιδιωτικές εταιρίες. Από τις πιο γνωστές υποθέσεις ήταν του Αμβούργου και του Βερολίνου, όπου η σουηδική Vattenfall έχασε τη σύμβασή της μετά από 10 χρόνια λειτουργίας.

Βασικό χαρακτηριστικό του γερμανικού μοντέλου ιδιωτικοποίησης δικτύων, πέρα από τον τοπικό χαρακτήρα του, ήταν οι συμβάσεις παραχώρησης της διαχείρισης των δικτύων για ορισμένο χρονικό διάστημα.

Σχεδιασμός

Στο σχεδιασμό του υπουργείου Περιβάλλοντος- Ενέργειας δεν φαίνεται – μέχρι στιγμής τουλάχιστον- να περιλαμβάνεται η μίσθωση/παραχώρηση δικτύου/ων, αλλά η πώληση μειοψηφικού μεριδίου, το ποσοστό του οποίου δεν έχει οριστικοποιηθεί.

Από την άλλη πλευρά πρέπει να σημειωθεί ότι ο ΔΕΔΔΗΕ αφενός συμβάλλει στα EBITDA (κέρδη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων) της μητρικής ΔΕΗ με ποσό της τάξης των 300 εκατ. ευρώ ετησίως και αφετέρου βρίσκεται στο κατώφλι ενός μεγάλου επενδυτικού προγράμματος, άνω του 1 δις. ευρώ για την εγκατάσταση φηφιακών μετρητών ηλεκτρισμού. Ταυτόχρονα τα δίκτυά του, συνολικού μήκους 239.236 χλμ στο διασυνδεδεμένο σύστημα και στα νησιά, έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον  για την ανάπτυξη των τηλεπικοινωνιακών δικτύων 5G. Γι΄αυτό το λόγο άλλωστε  στον διαγωνισμό, προϋπολογισμού 870 εκατ. ευρώ  για την ανάπτυξη ευρυζωνικών δικτύων με σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ)   στις λεγόμενες «λευκές περιοχές» της χώρας, σε εκείνες δηλαδή που δεν έχουν εντάξει ακόμη στη στρατηγική τους οι τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι, έδωσε το παρών ο ΔΕΔΔΗΕ.  Το γεγονός ότι η τεχνολογία 5G προϋποθέτει υποδομές με πυκνό δίκτυο οπτικών ινών που να υποστηρίζονται από παροχή ρεύματος, δίνει  υπεραξία στο δίκτυο του Διαχειριστή, που θα πρέπει να αποτιμηθεί ανάλογα.

Τέλος στην περίπτωση του ΑΔΜΗΕ, η κυβέρνηση δείχνει ν΄ αναζητεί ισορροπίες ανάμεσα στη κινεζική State Grid, που έχει και οψιόν πρώτης επιλογής σε περίπτωση διάθεσης μετοχών και στην ΕΕ που δεν βλέπει θετικά την περαιτέρω επέκταση των κινεζικών εταιριών στις ευρωπαϊκές ενεργειακές υποδομές. Σε παλαιότερες αναφορές τους κυβερνητικά στελέχη είχαν αφήσει να εννοηθεί ότι η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση θα αφορά σε ένα μερίδιο ως το 17%, αφήνοντας στο δημόσιο με τη στρατηγική συμμετοχή του 34%.

‘Οποιο ποσοστό πάντως και αν αποφασίσει το δημόσιο να διαθέσει είναι φανερό ότι χωρίς την  κατ’αρχήν  συναίνεση της State Grid, δύσκολα θα πετύχει τους στόχους του.

Τεύχος 19

motori.gr